Ze kijkt naar handen, ooit zo rank en fijn en zacht
Ze siert ze met wat lak en voelt op haar wang de vacht
Die haar oude vel beschermt na zestig jaar foundation
Eens een mooie jonge bolide, nu een afgedankte occasion.
Met rimpels rond haar ogen en een nek die echt gaat hangen
Dapper doopt ze haar kwast rood en smeert de rouge op haar wangen
Haar push-up bh ondersteunt haar borsten zacht
Maar verliest toch echt het gevecht met de zwaartekracht.
Mensen riepen vaak genoeg ‘ze heeft talent, onthou die naam!’
Maar zij zelf had nooit de moed, om te springen om te gaan
De trieste ogen staren in het glas wijn in haar hand
Het is vijf minuten voor aanvang in Walibi Flevoland.
Weemoedig denkt ze terug aan alle mogelijkheden
Ze was bang, veel te bang, de tijd is tragisch voortgeschreden
En door haar haar vingers heen geglipt
Als ze dit toch had geweten, nou dan had ze in haar leven veel meer Chocotoffs gegeten.
Ze moet al bijna op, een laatste slok vermouth
Het revuepakje gestreken, een fiere veer op haar hoed
Ze klimt het toneel weer op, met haar spiekbrief in de hand
En zwaait naar de families van Walibi Flevoland.
Haar leven schiet ineens als in een flits aan haar voorbij
Met een schok beseft ze: ben ik dit, is dit van mij
Wat als ik andere keuzes had gemaakt in al die jaren
Ach, dan stond ik nu in Ponypark Slagharen.
Ze speelt haar rol met verve, ze kent de theaterwetten
Het is op haar lijf geschreven, een oudere revue vedette
Ze voelt zich weer even twintig, ze doet haar bekende pose
Ze vliegt weer dat momentum, ondanks haar artrose.
Ze veinst een trotse buiging over haar wang rolt een traan
Ze weet de tijd, de tijd is er een van komen en van gaan
De volgende morgen kopt het in de krant
Actrice zich verhangen in Walibi Flevoland.